KARYA TULIS
“MENYONGSONG
MASA DEPAN”
DEVI NUR RATNA EKO
PUTRO 13020114045
2013 B
PENDIDIKAN
BAHASA DAN SASTRA DAERAH
FAKULTAS BAHASA DAN SENI
UNIVERSITAS NEGERI SURABAYA
BECIKE DADI WONG ENOM
pendidikan
nasional dikarepake nduwe guna ngrembakakake kabisan lan mbentuk watak mawa
peradaban bangsa sing ngaji jero saperlu mencerdaskan kuripan bangsa, nduwe
tujuwan kanggo ngrembakane potensi pamawa wulang ben dadi manungsa sing
mangandel lan taqwa marang Gusti Sing Mupu Esa, budi pakerti kang luhur, waras,
nduwe elmu, gunem, kreatif, mandiri, lan dadi warga negara sing demokratis.
Ana akeh kamajuan IPTEK sing bisa dipergunakake bangsa indonesia saka pendidikan nasional, sawalike kajon kuwi uga bebarengan karo kerekasan sing kedadeyan sajroning masyarakat dhewe.
Dadi generasi enom iku awake dhewe sakudune eling ngenani arah bangsane dhewe, luwih-luwih karo zaman sing tambah ngrembaka. menawa generasi enome rekasa kanggo nemtokake arah masa ngarepe dhewe, kepriye awake dhewe arep nemtokake arah masa ngarep bangsa iki.
gawe njaga identitase dhewe tanpa kudu nduweni sikap ekslusif, wiwit saiki dadi sing enom arepe dikenalakekne lan dibiyasakne mahami lan ngayati aji-aji kamangnusawan mawa demen bangsa. apa sing karan core values utawa living values sing kecipta saka wulangan agama lan warisan luhur bangsa didadekne kanggonan saka kultur sekolah.
kahuripan manungsa gandeng karo aji-aji, norma, lan moral sing nduwe guna menehi motivasi lan arahan kanggo kabeh tata lakune anggota masyarakat. samubarang diomongke nduwe aji, artine samubarang kuwi nduweni rega utawa pangaji, ngguna, becik sing nyugih batin, sing ngelingna manusia marang harkat lan ajine. aji kuwi sumbere saka budi pakerti, sarehdene kuwi aji dadi mubarang sistem ngrupakne salah siji wujud kebudayan sing asipat abstrak. sarehdene kuwi sistem aji budaya biyasane didadekne pedoman paling dhuwur kanggo kabeh anggota masyarakat, becik kanggo kahuripane sing lagi didalani utawa kahuripan sing arep didalanane.
Manungsa kuwi diwenehi kawajiban sing ora diwenehna marang makhluk liya ing donya iki yaiku budi lan pikiran. sakarone ngrupakne anugerah dasar sing ideal sing mbokmenawakne dimensi sosial manungsa nemu bentuke sing manusiawi. mula banget kanggo manungsa ben mikir marang kahuripan sing luwih becik. ora bakal ana sing mikir kanggo ngrusak masa ngarepe, tembung liyane, manungsa bakal mikir kepriye carane ben urip adoh saka pangrekasan lan ora ketindes saka ngrembakane jaman. salah siji carane yaiku nempuh pendidikan sing dhuwur.
Pangrekasan yaiku kanca paling setya manungsa lan mepaki ciri paradoksal sing minter eksistensi manungsa ing donya. pangrekasan yaiku bubuh sing ditanggung pawongan lan karasakne dadi samubarang sing ora nyenengna. samubarang kuwi diomongke dadi pangrekasan yen ora padha karo kekarepan awake dhewe-dhewe. akeh sing ora mikir dawa adhep pangrekasan sing dialamine, kabeh malah nyalahake takdir, bilih digoleki luwih njero pangrekasan kuwi sangka dene panggawe awake dhewe, akeh sing luwih dhemen ngentekake wayahe kanggo seneng-seneng tinimbang kerja atos.
Ana akeh kamajuan IPTEK sing bisa dipergunakake bangsa indonesia saka pendidikan nasional, sawalike kajon kuwi uga bebarengan karo kerekasan sing kedadeyan sajroning masyarakat dhewe.
Dadi generasi enom iku awake dhewe sakudune eling ngenani arah bangsane dhewe, luwih-luwih karo zaman sing tambah ngrembaka. menawa generasi enome rekasa kanggo nemtokake arah masa ngarepe dhewe, kepriye awake dhewe arep nemtokake arah masa ngarep bangsa iki.
gawe njaga identitase dhewe tanpa kudu nduweni sikap ekslusif, wiwit saiki dadi sing enom arepe dikenalakekne lan dibiyasakne mahami lan ngayati aji-aji kamangnusawan mawa demen bangsa. apa sing karan core values utawa living values sing kecipta saka wulangan agama lan warisan luhur bangsa didadekne kanggonan saka kultur sekolah.
kahuripan manungsa gandeng karo aji-aji, norma, lan moral sing nduwe guna menehi motivasi lan arahan kanggo kabeh tata lakune anggota masyarakat. samubarang diomongke nduwe aji, artine samubarang kuwi nduweni rega utawa pangaji, ngguna, becik sing nyugih batin, sing ngelingna manusia marang harkat lan ajine. aji kuwi sumbere saka budi pakerti, sarehdene kuwi aji dadi mubarang sistem ngrupakne salah siji wujud kebudayan sing asipat abstrak. sarehdene kuwi sistem aji budaya biyasane didadekne pedoman paling dhuwur kanggo kabeh anggota masyarakat, becik kanggo kahuripane sing lagi didalani utawa kahuripan sing arep didalanane.
Manungsa kuwi diwenehi kawajiban sing ora diwenehna marang makhluk liya ing donya iki yaiku budi lan pikiran. sakarone ngrupakne anugerah dasar sing ideal sing mbokmenawakne dimensi sosial manungsa nemu bentuke sing manusiawi. mula banget kanggo manungsa ben mikir marang kahuripan sing luwih becik. ora bakal ana sing mikir kanggo ngrusak masa ngarepe, tembung liyane, manungsa bakal mikir kepriye carane ben urip adoh saka pangrekasan lan ora ketindes saka ngrembakane jaman. salah siji carane yaiku nempuh pendidikan sing dhuwur.
Pangrekasan yaiku kanca paling setya manungsa lan mepaki ciri paradoksal sing minter eksistensi manungsa ing donya. pangrekasan yaiku bubuh sing ditanggung pawongan lan karasakne dadi samubarang sing ora nyenengna. samubarang kuwi diomongke dadi pangrekasan yen ora padha karo kekarepan awake dhewe-dhewe. akeh sing ora mikir dawa adhep pangrekasan sing dialamine, kabeh malah nyalahake takdir, bilih digoleki luwih njero pangrekasan kuwi sangka dene panggawe awake dhewe, akeh sing luwih dhemen ngentekake wayahe kanggo seneng-seneng tinimbang kerja atos.
Saiki ayo owahana cara mikir awake
dhewe, ayo singkirne dhisik apa sing kurang perlu ditindhakake lan apa sing
kudu awake dhewe tindhakake kang tenanan. generasi enom utawa remaja yaiku
tonggak mubarang bangsa sing arah lan
tujuan mubarang bangsa, sing uga bisa dadi identitas mubarang bangsa, lan salah
siji cara supaya identitas bangsa tetep bisa dikuwawaknekne generasi enom yaiku
karo anane mubarang pendidikan formal utawa nonformal.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar